Header Ads

2019 Ocak 1 - Aileyle Akşam Yemeği Ritüeli

Bugün 1 Ocak. Günlük tutmaya başladım.
Yazdıklarımı blogda da yayınlayacağım.

Umut dolu olmamız gereken bir gün, değil mi?
Her ne kadar tıvitır'da "yeni yıl, eski terane" yazsam da. Bir hocam vardı, "hocanın dediğini yap, yaptığını yapma" diye söylerdi. Buraya uymasa da uydu. Umutlu olmalıyız kısaca. Umut fakirin ekmeği, vesselam. [Bu vesselam da Hızır gibi, maşallah. (Maşallah'ı özel vurguyla okuyun.)]

Bu yazıyı yeni yıla girdikten bir-bir buçuk saat kadar sonra yazdım. Yıllardır 31 Aralıklarda "akşam yemeğini aileyle yemek" ritüelini bu yıl bozdum. Kendimi kınıyorum. Ama kendimi kınadığım kadar buna sebebiyet veren moral bozucu o içimizdeki İrlandalı'yı -ve hatta bana adeta şah damarı kadar yakın olan o İrlandalı'yı- kendimden çok kınıyorum ama yine de seviyorum.

Belki ailemdeki kimi kişi ya da kişilerle son yıl sonu yemeğim olacaktı, orası bilinmez.

Ama o İrlandalı, benim öyle veya böyle -üstteki sakatlık olsun veya olmasın- bir anımı çaldı.

Ben de çalmasına göz yumdum ve yenildim.
Yeni yıla nasıl girersen öyle geçer klişesi çoğu aman tutmadı, umarım şimdi de tutmaz.
İyi seneler...

talay günlükledi

Hiç yorum yok